تا به حال روشهای متنوعی برای طراحی مدارهای DSP بر روی FPGA معرفی شده است. یکی از بروزترین این روشها که در سالهای اخیر مطرح شده است، استفاده از روش سیستمی به جای روش قدیمی طراحی اینگونه مدارات است. در روش سیستمی، طراح بجای نوشتن کد HDL و سنتز بر روی سخت افزار مورد نظر، از یک توصیف سیستمی شروع کرده و از سنتز سطح بالا برای رساندن آن توصیف به سخت افزار مورد نظر سود می جوید. بدین ترتیب زمان لازم برای طراحی نمودن سیکل طراحی بطور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد. در این مقاله با ارائه یک مثال واقعی از مدارهای DSP، بازده سیستم، مقدار منابع سخت افزاری مصرف شده و زمان طراحی بدست آمده با استفاده از این روش را با روشهای قبلی مقایسه نموده ایم. نتایج این تحقیق نشان می دهد که استفاده از این روش نه تنها زمان طراحی را به شدت کاهش می دهد، بلکه بازده سیستم طراحی شده به این روش از نمونه های مشابه طراحی شده به روشهای مرسوم بالاتر است.